જાહેરમાં એ દમામ કે પાસ આવવા ન દે,
અંદરથી એ સંભાળ કે છેટે જવા ન દે.
છોડ એવા શ્વાસને કે કશો એમાં દમ નથી,
જે મોતનો પસીનો સૂકવવા હવા ન દે.
મનદુઃખ થશે જરામાં કે ઊર્મિપ્રધાન છું,
તારી બધીય વાત મને જાણવા ન દે.
તુજ દર્દ જોઈએ છે મગર આટલું નહિ,
થોડી કચાશ કર, મને પૂરી દવા ન દે.
એના ઈશારા રમ્ય છે પણ એને શું કરું.?
રસ્તાની જે સમજ દે, અને ચાલવા ન દે.
એવા કોઈ દિલેરની સંગત દે ઓ ખુદા,
સંજોગોને જે મારું મુકદર થવા ન દે.
એ અડધી મૌત કષ્ટ બની ગઈ છે પ્રાણ પર,
જે ઊંઘ પણ ન આપે અને જાગવા ન દે.
આનંદ કેટલો છે બધી જૂની યાદમાં,
કિંતુ સમય જો એમાં ખ્યાલો થવા ન દે.
કેવો ખુદા મળ્યો છે ભલા શું કહું'મરીઝ'
પોતે ન દે, બીજાની કને માંગવા ન દે.....
-મરીઝ.....

આ જગતમાં પ્રેમીઓ એવા પણ આવી જાય છે,
જે વચન દેતા નથી તોય નિભાવી જાય છે.
બહારના જીવનના છે, એ મારા જીવનના નથી,
તે પ્રસંગો કે જે મારું દિલ દુઃખાવી જાય છે.
મારી કિસ્મત છે જુદી,તારું મુકદર છે અલગ,
કોઈ વખત એક જગા પર કેમ આવી જાય છે.
છું બહુ જુનો શરાબી જામથી ખેલું છુ હું,
હો નવા પીનાર તેઓ ગટગટાવી જાય છે.
ઓ શિખામણ આપનારા!! તારો આભારી છું હું,
મારા આ રડમસ જીવનમાં તું હસાવી જાય છે.
મારી નિષ્ફળતા ભલી, એમાં કોઈ ખામી નથી,
ઓ સફળતા!!કોણ અહીં સંપૂર્ણ ફાવી જાય છે.
લાવો મારી પાસે હું અમૃતથી મારું એમને,
ઝેર જેવી ચીજ પણ જેઓ પચાવી જાય છે.
મારું આ બેહોશ જીવન પૂર્ણ તો થાએ 'મરીઝ'
હું નથી હોતો તો એ વિતાવી જાય છે....
-મરીઝ.....

લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો,
દર્શનની ઝંખના હતી, અણસાર પણ ગયો.
એની બહુ નજીક જવાની સજા છે એ,
મળતો હતો જે દૂરથી,સહકાર પણ ગયો.
રહેતો હતો કદી કદી ઝુલ્ફોની છાંયમાં,
મારા નસીબમાંથી એ અંધકાર પણ ગયો.
સંગતમાં જેની સ્વર્ગનો આભાસ હો ખુદા,
દોજખમાં કોઈ એવો ગુનેગાર પણ ગયો.??
એક ખુશનસીબ પ્રેમીને મારી સલામ હો,
જેનો સમયની સાથ હૃદયભાર પણ ગયો.??
એ પણ છે સત્ય એની ઉપર હક હવે નથી,
એવુંય કંઈ નથી કે અધિકાર પણ ગયો.
સાકી છે સ્તબ્ધ જોઈ નશાની અગાઢ ઊંઘ,
પીનારા સાથે કામથી પાનાર પણ ગયો.
કેવી મજાની પ્રેમની દીવાનગી હશે.!!
કે જયાં 'મરીઝ' જેવો સમજદાર પણ ગયો.....

એમ તારી ઉપર મરે કોઈ,
ખુદ તને પણ અમર કરે કોઈ.
જે છે દાતાર ઓળખતા નથી,
હાથ ક્યાં ક્યાં જઈ ધરે કોઈ.
તારી સામે જ નાઝ હો ઓ ખુદા,
તારી સામે જ કરગરે કોઈ.
ચારે બાજુ બધું જ સરખું છે,
કઈ દિશામાં કદમ ભરે કોઈ.
થાક એનો કદી ઉતરતો નથી,
જ્યારે બેસી રહે ઘરે કોઈ.
એક ખૂણો નિરાંતનો બસ છે,
આખી દુનિયા શું કરે કોઈ.
પ્રાણ એક જ છે કંઈક છે હક્ક્દાર,
કોની ઉપર કહો મરે કોઈ.
રૂપના બે પ્રકાર જોયા છે,
ચાહ રે કોઈ, વાહ રે કોઈ.
એ જ હિંમતનું કામ છે ઓ 'મરીઝ'
ખુદના ચારિત્રથી ડરે કોઈ..!
-મરીઝ....

Kabhi Yaad Aao To Is Tarhaa
Ke Dil-o-Nazar Me Samaa Sako..
Kabhi Hadd Se Jab Ye Junoon Barhe,
To Hawaas Ban Ke Bikhar Sako
Kabhi Khul Sako Shab-e-Visaal Me,
Kabhi Khoon-e-Dil Me Sanwar Sako
Sar-e-Rah Guzar Jo Milo Kabhi,
Na Thaher Sako Na Guzar Sako
Mera Dard Phir Se GAZAL Bane,
Kabhi Gungunaao To Is Tarhaa
Mere Zakhm Phir Se Gulaab Ho,
Kabhi Muskuraao To Is Tarhaa
Meri Dharkane Bhi Laraz Uthay,
Kabhi Chott Khaao To Iss Tarhaa
Jo Nahi To Baray Shaoq Se,
Sabhi Raabtay Sabhi Zaabtay...
Kabhi Dhoop Chanv Me Chhor Do,
Na Shikast-e-Dil Ko Sitam Kaho..
Na Suno Kisi Ka, Azaab-e-Jaan,
Na Kisi Se Dil Ki Khalish Kaho..
Yun Hi Khush Raho, Yun Hi Khush Phiro...
Na Ujar Sake Na Sanwar Sake,
Na Simat Sake, Na Bikhar Sake,
Bhool Jaao To, Is Tarhaa
Kisi Taor, Jaan Se Guzar Sake,
KABHI YAAD AAO TO ISS TRHAAA...!!

Before we met,I knew
There was something about you.
Our hearts connected the very same day,
Like Love has found its way.
I didn“t know it then,but I do know now,
That we“ve always been connected somehow.
Like two souls lost in the middle of the night,
have finally found the path to make their hearts right.
And though we maybe far away,
The Love we found is here to stay.
Spiritually my heart always knew,
I would find Love in my life,once that I found you.

paa-ba-gil sab hain rihaai ki kare tadabir kaun
dast-basta shahar mein khole meri zanjir kaun
mera sar haazir hai lekin meraa munsif dekh le
kar rahaa hai mere fard-e-jurm ko tahariir kaun
meri chaadar to chhini thi shaam ki tanhai ne
beridai ko merii phir de gayaa tashahir kaun
niind jab Khvaabon se pyaari ho to aise ahad mein
Khvaab dekhe kaun aur Khvaabon ko de taabir kaun
ret abhi pichhale makaanon kina vaapas aai thi
phir lab-e-saahil gharaundaa kar gayaa taamir kaun

saare rishte hijraton mein saath dete hain to phir
shahar se jaate hue hotaa hai daaman_giir kaun
dushmanoo ke saath mere dost bhii aazaad hain
dekhanaa hai kheinchataa hai mujh pe pahalaa tiir kaun

Aik Rah Per Sari Umer Chaley
Ek Dojey Ko Na Samjh Sakey
Jeevan Ka Safer Anjaan Safer
Bay_Khahish Bay_Araam Safer
Jevan K Kissi Bhi Dukh Sukh Main
Woh Meray Saath Shareek Nahin
Hum Dono Main Ek Rishta Hai
Per Jazboon Ki Tehreek Nahin
Jari Hai, Mager Anjaan Safer
Main Sochti Hoon Aik Din Yunhi
Woh Mujh Sey Juda Ho Jayega
Ya Pehlay Main Mar Jaon Gi
Ya Shaid Woh Mar Jayega
Phir Loug Kahin Gay Inka
Yeh Rishta Kitna Sacha Tha
Per Kiss Ko Khaber, Sara Jeevan
Main Tanha Thi...
Woh Tanha Tha..........

dost ban kar bhinahin saath nibhaanevaalaa
vahii andaaz hai zaalim kaa zamaanevaalaa
ab ise log samajhate hain giraftaar meraa
saKht nadiim hai mujhe daam mein laanevaalaa
kyaa kahain kitane maraasim the hamaare is se
vo jo ik shaKhs hai muu pher ke jaanevaalaa
tere hote hue aa jaati thi saari duniyaa
aaj tanhaa huun to koi nahin aanevaalaa
muntazir kis kaa huun TuuTii howi dahaliiz pe main
kaun aayegaa yahaan kaun hai aanevaalaa
main ne dekhaa hai bahaaron mein chaman ko jalate
hai koi Khvaab ki taabiir bataanevaalaa
kyaa Khabar thi jo meri jaan mein ghulaa hai itanaa
hai vahi mujh ko sar-e-daar bhii laane vaalaa
tum taqalluf ko bhi iKhalaas samajhate ho 'Faraz'
dost hotaa nahin har haath milaanevaalaa

The Duck
Faded brown kimono flapping
in the newly chilled wind,
the bent and dry-skinned woman
creeps beside the pond.
She is wandering
in a windowpane of thought.
Stooping where minuscule waves
meet the too-large shore,
her oversized wedding ring
slips carelessly to the ground.
It will be retrieved by someone with elastic skin
and silken threads.
Crumbling bread in her hand,
she throws it on the water's metallic surface
and watches as a swan and duck indulge in battle
for its life giving rights.
Her chapped lips curve into a secret smile
as the duck squawks its victorious cry.
Jane Fischer
Description: A poems describing a woman's life where she is looking forward to coming changes in her
life in shape of losing her committment ring.
A nice portrayal of her life.she has portrayed her life as constant
battle and she knows she will
win over the events that will come soon.Good work.

Simple Pleasures
On your knee, in the lamplight,
dipping buttered toast in your coffee,
I hear the hush of the silent house.
The other children gone off to school,
you and I sit together
alone in the dim morning light,
full of love and trust,
chattering to one another about
simple times with unfurrowed brows.
We were so close then.
I hold that memory in my mind
like an old black and white photograph
one would carry in a wallet, worn soft
from years of riding in a back pocket,
a photo
showing the ones you love,
the most beautiful mother,
the best loved and dearest held,
the treasured one--
to be shown far from home.
Mollie Hoerres

The sea
prints itself
on the conch,
its white spiral
pod casting seeds
like a net
on the sand when the water
breaks good newsof arrival.
The father finds the conch
alive on the sandbar
and shows it
to his daughter,black foot, shell varnish.
Later how it will empty
its sound into the child's ear
whirring like the sea in a dream,
coming past the sand to sweep
its living life,
good news, good news.
Miriam Callaghan

Ban jaaoo'n ager tum si tumhai'n kaisa lagay ga...
Her pal mai'n rahoo'n tum say khafa kaisa lagay ga...
Parrhtay ho mujhay tum jo namaazo'n ki tarah say...
Ho jaaoo'n ager tum say qaza kaisa lagay ga...
Tum pyaar may khud ko kabhi mitaanay pay ho raazi...
Ban jaaey ager pyaar saza kaisa lagay ga....
Khud say bhi zyaada ho yaqee'n tum ko kisi per...
Woh shakhs hi day jaaey dagha kaisa lagay ga...
Tum aur kisi mehfil ka diya ban k jalo per...
Tanhaa'ee milay tum ko sila kaisa lagay ga...!

AB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
DARD KIA HOTA HAI,TENHAYE KESY KAHTEY HAIN
CHAARSU GOUNJTI RUSWAI KESY KAHTEY HAIN
AAB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
KOI LAAMHA HO TERI YAAD MAIN KHO JATEY HAIN
AAB TU KHOOD KO BHI MUYASSIR NAHI AA PAATEY
RAAT HO DIN HO TERY PIYAR MAIN HUM BAHTEY HAIN
DARD KIA HOTA HAI TENHAI KESY KAHTEY HAIN
AAB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
JO BHI GUM AAI USEY DIL PEY SAAHA KERTEY THEY
EK WO WAQT THA HUM MIL KEY RAHA KERTEY THEY
AB EKALEY HI ZAMANEY KEY SITAM SAHTEY HAIN
DARD KIA HOTA HAI TENHAI KESY KAHTEY HAIN
AAB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
HUM NEY KHOOD HI APEY RASTY MAIN BICHAYE KAANTEY
GHER MAIN PHOOL KI JAGA LAA KEY SAJAAI KAANTEY
ZAKHAM IS DIL MAI BAASAI HOWE KHOOD RAHTEY HAIN
DARD KIA HOTA HAI TENHAI KESY KAHTEY HAIN
AB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
YOUN TU DUNYA KI HAR EK CHEEZ HAASEE.N HOTI HAI
PIYAR SEY BARH KER MAGER KUCH BHI NAHI HOTI HAI
RASTA ROOK KEY HAR EK SEY YEHI KAHTEY HAIN
AAB JO BICHREY HAIN TU AHSAAS HOWA HAI HUMKO
DARD KIA HOTA HAI TENHAI KESY KAHTEY HAIN
CHAARSU GOUNJTI RUSWAI KESY KAHTEY HAIN
AB JO BICHREY HAIN TU...??!!

Suno aisa nahee'n kartay...
Jisay shaffaaf rakhna ho...
Usay maila nahee'n kartay...
Safar jis ka muqaddar ho...
Usay roka nahee'n kartay...
Jo mil kar khud say kho jaey...
Ussay ruswa nahee'n kartay...
Chalo tum raaz ho apna...
Tumhai'n afshaa nahee'n kartay...
Jo dhun ho kar guzarnay ki...
To phir saucha nahee'n kartay...
Tairi aankho'n ko parrhtay hain...
Tujhay daikha nahee'n kartay...
Seher say poochh lo mohsin...
K hum soya nahee'n kartay...!

Barra dushwaar hota hay..
Zraa sa faisla kerna...
K zindagi ki Kahaani ko...
Bayaan-e-bazabani ko...
Kahaa'n say yaad rakhna hay...

Kahaa'n say bhool jana hay...
Kisay kitna bataana hay...
Kis say kitna chhupaana hay...
Kahaa'n ha'ns ha'ns k rona hay...
Kahaa'n ro ro ka has'naa hay...
Kahaa'n awaaz daini hay...
Kahaa'n khaamosh rehna hay...
Kahaa'n rastaa badlna hay...
Kahaa'n say lout aana hay...
Barra dushwaar hota hay...
Zra sa fisala kerna....!!

zindagi ki raah mein jab bhi nikalti hai ghazal
har qadam pe ek naya pahlu badalti hai ghazal
aabgine bahr-e-dil se chunti hai alfaz ke
phir libaas-e-sher ke qalib mein dhalti hai ghazal
haadse taareekiyon mein runumaa hote hain jab
do qadam simte safar kuch aur chalti hai ghazal
shamma khud ha'ns ha'ns jalati hai agar parwano'n ko
raat bhar phir gham mein un ke kyon pighalti hai ghazal
maikash-e-kamzarf ke haathon mein sahba-e-sukhan
gar bahak jaae to mushkil se sa'nbhalti hai ghazal
khushnuma rangon ki sarim dekh lo ath'kheliyan
chedta hun titliyon ko par machalti hai ghazal

Us Ne Ek Baar Kaha Tha Mujh Se:
Tum Ye Kehtey Ho
Mujhey Fattah Kia Hai Tum Ne
Ger Mein Muftooha ILaaqa Hoon Tumhara
Tu Suno
Tum Bhi Muftooha ILaaqa Ho Mera
Fateh Tum Hi Nahi
Mein Bhi Hoon
Jab Kabhi Mujh Ko Samajhney Lago
Muftooha ILaaqa Apna
Yaad Rakhna
Mera Muftooha ILaaqa Ho Tum !
Us Ki Iss Baat Pe
Tab Se Ab Tak
Mein Apni Tareekh Tu Bhool Chuka Hoon Lekin !
Apna Geoghraphia
Ek Inch / Ek Mili Meter Tak
Mein Kisi Aur Ke Qabzey Mein Nahi De Sakta !
Mein Us Ki Baatoon Ko Faramoosh Nahi Kar Sakta !!
(To Be Selected From Aitbaar Sajid's Poetry Book "Mujhey Is Qadder Na Chaho" )

Meri Bhi Zeest Ka Chehra Nikhar Gaya Hota
Mera Bhi Kaash Muqadder Sanwar Gaya Hota
Mein Khaar Hoon To Terey Daman Se Lipta Hoon
Mein Phool Hota To Kab Ka Bikhar Gaya Hota
Jo Waqt Mujh Pe Guzarta Hai Subha Se Shaam Tak
Tujhey Sunata To Chehra Utar Gaya Hota !
Be Hissi Dekh Ker Mein Sochta Hoon Duniya Ki
Ke Kaash Mera Bhi Ahsaas Mar Gaya Hota !
Merey Salook Pe Khamoosh Reh Ke Tor Gaya
Woh Mujh Pe Koi To ILzaam Dhar Gaya Hota
Najaney Kitni Hi Aankhain Hain Muntazir Teri !
Kabhi To Lout Ker Ae Dost Ghar Gaya Hota

Sab Raastey Dushman Hoi Ashjaar Mukhalif
To Mera Howa Tu Hoi Yaar Mukhalif
Bunyad Rakhon Koi Tu Bunyad Hai Dushman
Dewaar Uthata Hoon Tu Dewaar Mukhalif
Hathoon Mein Utha Letey Auzaan Ke Pather
Suntey Hi Nahi Merey Ash-aar Mukhalif
Mein Ishq Ko Hamdard Samajh Betha Tha Yaroon
Lagtey Na They Is Behar Ke Aasar Mukhalif
Doon Jaan Tu Qurbani Samajhta Nahi Koi
Ger Thora Sambhalta Hoon Tu Ghar Baar Mukhalif
Is Shehar Ko Such Sunney Ki Adat Hi Nahi
Lagtey Hain Sab Ko Merey Afkaar Mukhalif
Sunntey They ke Bas Hotey Hain Aghyaar Mukhalif
Merey Tu Nikal Aai Hain Sab Yaar Mukhalif
Jo Baat Bhi Ho Dil Mein Chupata Nahi Farhat
Her Rooz Bana Leta Hoon Do Chaar Mukhalif
Mein Tu Kisi Qabil Hi Nahi Tum Ko Samajhta
Tum Merey Baney Phirtey Ho Bekar Mukhalif

Hum Loog Ghareebon Se Ulajhtey Nahi Farhat
Hum Loog Bana Letey Hain Sardar Mukhalif
(To Be Selected From Farhat Abbas Shah's Book "Ek Baar Kaho Tum Merey Ho" )